wat een toch wel aardige en veelzijdige opdracht beleef ik nu zomaar als een gegeven?

de gouden stad
atelier op 5

Het moge zo zijn dat het lezerspubliek soms van mening is dat ik ten aanzien van de eigen of persoonlijke gedachtenbelevingen een beperkte vorm van discretie in acht pleeg te nemen, dikwijls heb ik dit ontkend en tegengesproken, vandaag voor het eerst geloof ik dat ik de lezers nodig heb om tot een verantwoorde en weloverwogen keuze te geraken zonder bijbedoelingen, gram, trap na of wat ook dat getuigen zou van een afwijking van het vertrouwde beeld dat wij van degenen die ik vertegenwoordig hebben. Er zijn enkele lijnen in mijn persoonlijk leven waar uiteraard nooit zo over is gesproken dan dat deze op te maken vielen uit terloopse opmerkingen of sympathieën, helaas is het er vaak op uitgedraaid dat ik in konflikten van anderen gewikkeld raakte waar ik part noch deel aan had en ook overigens niet de ware aard van kon doorzien, die mij ervan weerhielden te doen wat mijzelf als het beste voorkwam, met financiën omgaan behoort helaas tot een bijkomende taak in het secretariëele functioneren waarin ik uiteraard deel, en dat gedeelte in de opdracht brengt zekere konsekwenties en beperkingen met zich mee in het mogelijke.
Dat er een groep bestaat die voor zichzelf de autoritaire volmachten ter vertegenwoordiging van mijn persoon heeft opgeëist heeft ons niet weinig pijn gedaan, voor het overige is het de onzichtbare hand waarin ik geloof die mij regelmatig op de hoogte stelde van de voortgang in het beoogde doelbestand, men kan daaromtrent zich oriënteren in lectuur zoals het statuut van de Voorzienigheid in de Verlichting, een alternatief vormt de modernere aanpak van de Edmund Burke Stichting , wij spreken uiteraard niet over het vliegdekschip Providence.

********************************************************************

 Om maar met de deur in huis te vallen: ik heb verplichtingen te Parijs alwaar ik op het ogenblik op een zeer levendige wijze wordt voorbereid in ruil waarvoor ik een inzicht verschaf in onze vreedzame mogelijkheden en bekwaamheden en meer emotionele kenmerken van onszelf en mijn volkseigen. Reeds enkele jaren terug werd ik in celeste wijze ingewijd in het artistieke leven van de hoofdstad van La belle République, een antwoord heb ik tot nu toe niet kunnen geven dan aanwezig te blijven aan de gevoelsmatige horizon, een beetje de dromer te willen blijven die ik ben en voorsta, en voor het overige regelmatig een angelique bericht te mogen ontvankelijk voor zijn.

Ik zou het een persoonlijk débacle achten indien ik niet op het goede in mijzelf en in anderen mijn vertrouwen zou kunnen stellen// Je m'en fou de tout le monde on y pense, cela n'est plus la vérité//

Clementine heeft een pin voor je gevonden op Pinterest! //with - Pallas Athena - Teiresias - Oidipous

Android-app · iOS-app

Hallo, Clementine Gelateria heeft je een pin gestuurd. Pin bekijken Opmerking van Clementine: dit ziet er heel geavanceerd en goed uitgekiend uit/park aanleg, dat vind ik meer zinvol dan de oost-ukraine uitkammen op werkloze militanten, het kost allebei wel geld maar hier houdt het hele gezin toch meer aan over dunkt ons// wat er in een park gebeuren kan -  aussi/also/auch/ook: see/zie/regardez: project PULCHRI zo'n verhaal kun je vertalen en "anders' vertellen, meer aangepast aan de moderne tijd/ ATHENA FAVOUR: TEIRESIAS LOCALE: Thebes, Boiotia (Southern Greece) Pseudo-Apollodorus, Bibliotheca 3. 6. 7 (trans. Frazer) (Greek mythographer C2nd A.D.) : "Now there was among the Thebans a soothsayer, Teiresias, son of Eueres and a nymph Khariklo . . . and he had lost the sight of his eyes. Different stories are told about his blindness and his power of soothsaying . . . Pherekydes says that he was blinded by Athena; for Khariklo was dear to Athena . . . and [when her son] Teiresias [accidentally] saw the goddess stark naked, she covered his eyes with her hands, and so rendered him sightless. And when Khariklo asked her to restore his sight, she could not do so, but by cleansing his ears she caused him to understand every note of birds; and she gave him a staff of cornel-wood, wherewith he walked like those who see." Piet Mondriaan - compositie met rood (1939) Deze Teiresias werd van verteld dat hij wel eens de gestalte van een vrouw heeft aangenomen en zo 7 jaren lang heeft rondgewandeld, kennelijk kwam daaraan weer een einde...

tante Lily, haar secretaris en het lunchpakket voor in het weekend

  kameraatje Dd

parels boeien mij vanwege de diepte van het juweel, tante Lily evenwel had zg. wilde parels, dat is gebleken andere koek te zijn dan java wafels, of ik het nu goed doe vertelt het verhaal niet dan in de goede afloop die te hopen valt en niets meer dan dat vandaag, wat tante Lily met mij in mijn kroonjaar heeft uitgespookt dat weet ik werkelijk niet heel goed te vertellen dan dat zij uit de Nederduitse Bijbel de zege van Benjamin aan mij gelezen heeft, ik had daar hevige moeite mee en moest mijn lachen bedwingen tot pijn in de kaken toe, immers zo had ik alreeds lang tevoren mogen horen ik had die van Joseph wel verdaan dienen mogen// ons rest nu slechts het verhaal der Targui en de harems van de Sahara, ik geloof dat niemand na mij de verhalen nog heeft mogen horen of lezen, gedurende mijn dienst aan tante Lily, om tien?, heeft tantetje veel papier weggedaan// uiteindelijk zijn aunty Lily en haar secretaris gestrand op het Cimétière des Princesses in de ongetwijfeld boeiende havenstad Algiers, tantetje kreeg namelijk vanwege haar secrétaire een financieel vraagstuk aangereikt, ik beheerde in die jaren 4 verschillende bankvestigingen waaronder de Stadsbank van Amsterdam en de Postbank, als ik het dan moet bekennen, mijn actie te Algiers was bedoeld als een defensieve daad uit eigenbelang bekend ten behoeve van de belangen aangetroffen in de oude stad van het grote Algiers, wij konden het verhaal daartoe goed volgen vanuit de Vondelstraat, en heus, het is dat ik tante Lily zo vreselijk naderhand heb gehaat maar deze plotselinge vertoning van aanhankelijkheid is werkelijk wat ik naar inzicht posthuum aan Lily verplicht ben, ik kreeg ook tekenles op zaterdagmorgen van de kunstenares, en ik kwam ook wel na een uitnodiging zomaar op de thee, "with the dash of  scotch", zij stelde altijd zeer veel prijs op de nieuwtjes van haar kant besproken tijdens de conversatieles, het geluk daarover was geheel aan mijn kant want zelf zei ik in die jaren helemaal geen woord//stichting Lily

fotograaf: roger delporte