XX

XX
fernand léger - city - 1919
Posts tonen met het label PPR. Alle posts tonen
Posts tonen met het label PPR. Alle posts tonen

donderdag 4 september 2014

een mens wil zijn hart wel eens luchten/ chees chess, my buts do choke the quail

oche uche ach
//zonder nu direct aan te willen dringen op veel duidelijkheid, dat is bepaald niet wat ik wil entameren als in ons belang en in het bel;ang van die mensen waar ik voor mag zorgen, zou het voor zover het mijn overwegingen actueel zijn toch wenselijk zijn wanneer ik me eens van mijn goede kant laat zien en aanreik dat ik van alle kuiperijen toch niet de minste schade heb geleden en feitelijk van het feest dat mijn leven heeft behelst toch ook grotelijks heb genoten, lekker puh voor ieder die er anders over heeft gedacht//




//waar ik ff bij stil wil staan zijn de toestanden die we nu weer aan onze fiets blijken te hebben, een soort oorlogsdreiging die zo krom is als een hoepel en de bijverdiensten van menig arbeider in het veld van politiek, wetenschap en militaire zaken, het is niet zozeer in persoonlijk voordeel dat mijn motivatie daartoe leidt maar meer met betrekking tot de voordelen voor ons land en mijn betrekkelijkheid in deze, ik heb geconstateerd dat ik zo geil als boter ben wat wijst op winstbejag van de zijde van de politieke eenheid die meent dat zij Europa is, ik bedoel niet de marges in het overleg waarin ik mij beweeg maar de centraliteit van een gegeven part dat luidt: met het instellen van parlementaire bevoegdheden voor een zogeheten politieke eenheid in Europa is de autonomie van de nationale democratieën min of meer vervallen, het spreekwoord in ons land zegt luid en duidelijk: daarvoor willen wij boter bij de vis.



Het moge evenwel geen twijfel lijden dat indien de zeer geëerde partners in hun verdienstelijk aanbod iets te doen aan de ontstemde wrevel die uit deze woorden blijkt in hun voordeel zouden begrijpen dat het land waar deze boter is te halen dat land is van het overleg ter zake de Nederlanden juist zoals ik zeg, een staat valt niet te maken op een natie die blijft zitten met een overschot in de traditionele productielijn: mijne dames en heren, in ons land is reeds sedert eeuwen sprake van een boterberg, wij willen deze roomboter niet in de canaux laten verdwijnen en Uw canaille wenst wellicht ook boter op zijn brood, wat let U indien U van mijn canard de boter kopen gaat dan zorgen wij wel voor die zo bekende vis.


woensdag 3 september 2014

tante Lily, haar secretaris en het lunchpakket voor in het weekend

  kameraatje Dd
parels boeien mij vanwege de diepte van het juweel, tante Lily evenwel had zg. wilde parels, dat is gebleken andere koek te zijn dan java wafels, of ik het nu goed doe vertelt het verhaal niet dan in de goede afloop die te hopen valt en niets meer dan dat vandaag, wat tante Lily met mij in mijn kroonjaar heeft uitgespookt dat weet ik werkelijk niet heel goed te vertellen dan dat zij uit de Nederduitse Bijbel de zege van Benjamin aan mij gelezen heeft, ik had daar hevige moeite mee en moest mijn lachen bedwingen tot pijn in de kaken toe, immers zo had ik alreeds lang tevoren mogen horen ik had die van Joseph wel verdaan dienen mogen// ons rest nu slechts het verhaal der Targui en de harems van de Sahara, ik geloof dat niemand na mij de verhalen nog heeft mogen horen of lezen, gedurende mijn dienst aan tante Lily, om tien?, heeft tantetje veel papier weggedaan// uiteindelijk zijn aunty Lily en haar secretaris gestrand op het Cimétière des Princesses in de ongetwijfeld boeiende havenstad Algiers, tantetje kreeg namelijk vanwege haar secrétaire een financieel vraagstuk aangereikt, ik beheerde in die jaren 4 verschillende bankvestigingen waaronder de Stadsbank van Amsterdam en de Postbank, als ik het dan moet bekennen, mijn actie te Algiers was bedoeld als een defensieve daad uit eigenbelang bekend ten behoeve van de belangen aangetroffen in de oude stad van het grote Algiers, wij konden het verhaal daartoe goed volgen vanuit de Vondelstraat, en heus, het is dat ik tante Lily zo vreselijk naderhand heb gehaat maar deze plotselinge vertoning van aanhankelijkheid is werkelijk wat ik naar inzicht posthuum aan Lily verplicht ben, ik kreeg ook tekenles op zaterdagmorgen van de kunstenares, en ik kwam ook wel na een uitnodiging zomaar op de thee, "with the dash of  scotch", zij stelde altijd zeer veel prijs op de nieuwtjes van haar kant besproken tijdens de conversatieles, het geluk daarover was geheel aan mijn kant want zelf zei ik in die jaren helemaal geen woord//stichting Lily
fotograaf: roger delporte                 

dinsdag 2 september 2014

hey meneer Koetsier, ik wil U graag wat vragen....

haal het doek maar op/
't is niet om dat het maar voor even is, U weet wel dat ik ff aanwip, maar eerder dat bij ons de suiker op is en daarom kom ik heden bij jullie op de thee...oh meneer Koetsier, wat heeft U een mooie kopjes voor die thee! Het is toch wel de bekende black tea die U schenkt? Sinds ik ik in de publieke ruimte van het raadhuis ben verschenen zo'n weekie aan 'n stuk en nog aan daagje daarenboven, U weet wel, ambtenaar daar heb ik al ook nooit zo over nagedacht, en toen ik doorkreeg wat die daar aan 't uitspoken zaten toen wou ik al niet meer, het genoegen was natuurlijk wederzijds zoals hier nu bij jullie op de thee verschijn...enfin...sinds die woensdagmiddag in dat mooie Raadhuis, er werd waarachtig al gedacht over een balconscène weet U dat wel, nu ja, sindsdien drink ik alleen nog van die engelse black tea, ja het is eigenlijk meer een breakfast tea die ik thuis drink maar ik zie wel aan de kleur dat U hier echte Lipton's schenken wil, het pakje heeft een groene opdruk en daar herken ik het aan, bij tante Lily was er ook zo'n pakje met een groene opdruk maar ik geloof dat was geen Lipton's black tea, ja ik vind hem nu wel afgekoeld genoeg, neemt U het mij niet kwalijk dat ik zo slurp, de tandarts heeft juist een nieuw gebit erin gehengst en 't moet nog wennen..../

// vertelt U eens, denken de mensen nu nog dat ik een gevaarlijke homosexuelerik ben en dat ik kleine jongens heb betast of is dat verhaal de kop ingedrukt? Het kwam natuurlijk van mevrouw van Scheltema, U weet wel, die van dat café op de Nieuwe Zijds Voorburgwal, ja in mijn jonge jaren ben ik er een keer binnen gegaan, het leek er één groot koperen bruiloft's feest//