Kizoa - Video Maker: JDC 2014 - ik denk uit Korea/ over het Chinese hof en mijn bezigheden

Porcelain tea cups from the reign of the Tianqi Emperor (r. 1620–1627) during the Ming Dynasty of China. (Photo credit: Wikipedia)

//zouden kinderen nu zo inzitten over Noord en Zuid?

Voor de goede verstaander: ten tijde van het Keizerlijke China was China omringd door 4 keizerrijken, te weten Vietnam, Korea, Laos en Cambodja, als parels in een kunstig juweel gezet// wie in China de keizerlijke functie bekleedde was niet zozeer een zaak van wereldbelang voor de Chinese machthebbers, wie in China in werkelijkheid de zetel der macht bekleedden dat waren de wijzen van China//men dient te begrijpen dat de invloed van het Westen op China niet overal even goed is gevallen, zeker niet een zeer gunstig klimaat heeft gewekt in het China dat nog tot de toekomst moet aantreden//in de maanden januari en februari 2014 heb ik enige kontakten van diplomatieke aard mogen onderhouden met een China dat mij zeer bekend voorkwam: het Ming-Yang China waarin de keizers ondergeschikt waren aan het keizerrijk en zijn toekomst en dat gegeven als uitgangspunt aanhielden voor een te volgen politieke lijn//ik moet zeggen: het chinese gezelschap was wat moeilijk teb benaderen maar vertoonde wél tekenen van blijde verwachting hetgeen mij niet licht is gevallen//gedachte en aanwijzing: evenals in het europese Holland is er in delen van China sprake van een weliswaar thans wat ouderwets  aandoend stelsel van gegraven waterwegen met sluisjes en bruggen, het zou op zich waardevol zijn er eens kennis van te nemen//

aan het Chinese Hof bestond veel belangstelling
voor het wel en wee van Griekenland, hoe zij dat rijk-in-
hun-ogen noemden kan ik mij niet herinneren//

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Related articles

• Japan, China, S. Korea leaders join ASEAN partners for summit
• Myth-Conceptions: How Myths About The Brain Are Hampering Teaching
• ADB funds rural projects in Laos
• New photobook: Downriver
• Laos' hydropower generation capacity to jump almost four-fold by 2020
• Korea's LG Chem Begins Construction On Chinese EV Battery Plant

wat een toch wel aardige en veelzijdige opdracht beleef ik nu zomaar als een gegeven?

de gouden stad
atelier op 5

Het moge zo zijn dat het lezerspubliek soms van mening is dat ik ten aanzien van de eigen of persoonlijke gedachtenbelevingen een beperkte vorm van discretie in acht pleeg te nemen, dikwijls heb ik dit ontkend en tegengesproken, vandaag voor het eerst geloof ik dat ik de lezers nodig heb om tot een verantwoorde en weloverwogen keuze te geraken zonder bijbedoelingen, gram, trap na of wat ook dat getuigen zou van een afwijking van het vertrouwde beeld dat wij van degenen die ik vertegenwoordig hebben. Er zijn enkele lijnen in mijn persoonlijk leven waar uiteraard nooit zo over is gesproken dan dat deze op te maken vielen uit terloopse opmerkingen of sympathieën, helaas is het er vaak op uitgedraaid dat ik in konflikten van anderen gewikkeld raakte waar ik part noch deel aan had en ook overigens niet de ware aard van kon doorzien, die mij ervan weerhielden te doen wat mijzelf als het beste voorkwam, met financiën omgaan behoort helaas tot een bijkomende taak in het secretariëele functioneren waarin ik uiteraard deel, en dat gedeelte in de opdracht brengt zekere konsekwenties en beperkingen met zich mee in het mogelijke.
Dat er een groep bestaat die voor zichzelf de autoritaire volmachten ter vertegenwoordiging van mijn persoon heeft opgeëist heeft ons niet weinig pijn gedaan, voor het overige is het de onzichtbare hand waarin ik geloof die mij regelmatig op de hoogte stelde van de voortgang in het beoogde doelbestand, men kan daaromtrent zich oriënteren in lectuur zoals het statuut van de Voorzienigheid in de Verlichting, een alternatief vormt de modernere aanpak van de Edmund Burke Stichting , wij spreken uiteraard niet over het vliegdekschip Providence.

********************************************************************

 Om maar met de deur in huis te vallen: ik heb verplichtingen te Parijs alwaar ik op het ogenblik op een zeer levendige wijze wordt voorbereid in ruil waarvoor ik een inzicht verschaf in onze vreedzame mogelijkheden en bekwaamheden en meer emotionele kenmerken van onszelf en mijn volkseigen. Reeds enkele jaren terug werd ik in celeste wijze ingewijd in het artistieke leven van de hoofdstad van La belle République, een antwoord heb ik tot nu toe niet kunnen geven dan aanwezig te blijven aan de gevoelsmatige horizon, een beetje de dromer te willen blijven die ik ben en voorsta, en voor het overige regelmatig een angelique bericht te mogen ontvankelijk voor zijn.

Ik zou het een persoonlijk débacle achten indien ik niet op het goede in mijzelf en in anderen mijn vertrouwen zou kunnen stellen// Je m'en fou de tout le monde on y pense, cela n'est plus la vérité//

wat je nu precies bedoelt...tja...wie weet dat nu echt? Pleiners zijn erom bekend...

//ik bedoel met de titel dat ik een zekere rondzwervende psychiater indertijd wat heb geholpen aan stof om over na te denken, nooit naar honorarium gevraagd of daaraan gedacht maar hij was nogal beroemd in ons land, en later had hij de naam ik geloof Amrita aangenomen en zich aangesloten bij de Bagwan beweging die weer hem veranderde in een open veranda met uitzicht op het gezon', tja, zonder enig verzet mag ik toch wel aanreiken....is hij degene die me uiteindelijk in psychiatrische zin gebeterd heeft....moet ik toegeven, ik bemerkte dit in de loop van de vorige week, met een geremoraliseerd arts is het goed samenwerken en van grote volksbewegingen houdt hij niet erg...zijn boek dat hij schreef droeg in de jaren '70 van de vorige eeuw de titel "wie is van hout?" en werd veel gelezen dacht ik....ik was dus ook wel van hout, heb trouwens altijd wat met hout gehad en nog wel, betonbouw rukte op, nu bewoon ik een baksteen gecoverd bouwwerk in ondoordringbaar gewapende gietbeton.....behalve met studieuze bezigheden op het terrein van de kunsten en religies die de hoofdstad rijk is heb ik mij in de loop der jaren eveneens met het uitgaansleven bezig gehouden.....en moet op mijn beurt een hele bijdrage hebben geleverd aan het culturele leven van....

de stad van mensen

een mens wil zijn hart wel eens luchten/ chees chess, my buts do choke the quail

oche uche ach

//zonder nu direct aan te willen dringen op veel duidelijkheid, dat is bepaald niet wat ik wil entameren als in ons belang en in het bel;ang van die mensen waar ik voor mag zorgen, zou het voor zover het mijn overwegingen actueel zijn toch wenselijk zijn wanneer ik me eens van mijn goede kant laat zien en aanreik dat ik van alle kuiperijen toch niet de minste schade heb geleden en feitelijk van het feest dat mijn leven heeft behelst toch ook grotelijks heb genoten, lekker puh voor ieder die er anders over heeft gedacht//




//waar ik ff bij stil wil staan zijn de toestanden die we nu weer aan onze fiets blijken te hebben, een soort oorlogsdreiging die zo krom is als een hoepel en de bijverdiensten van menig arbeider in het veld van politiek, wetenschap en militaire zaken, het is niet zozeer in persoonlijk voordeel dat mijn motivatie daartoe leidt maar meer met betrekking tot de voordelen voor ons land en mijn betrekkelijkheid in deze, ik heb geconstateerd dat ik zo geil als boter ben wat wijst op winstbejag van de zijde van de politieke eenheid die meent dat zij Europa is, ik bedoel niet de marges in het overleg waarin ik mij beweeg maar de centraliteit van een gegeven part dat luidt: met het instellen van parlementaire bevoegdheden voor een zogeheten politieke eenheid in Europa is de autonomie van de nationale democratieën min of meer vervallen, het spreekwoord in ons land zegt luid en duidelijk: daarvoor willen wij boter bij de vis.

Het moge evenwel geen twijfel lijden dat indien de zeer geëerde partners in hun verdienstelijk aanbod iets te doen aan de ontstemde wrevel die uit deze woorden blijkt in hun voordeel zouden begrijpen dat het land waar deze boter is te halen dat land is van het overleg ter zake de Nederlanden juist zoals ik zeg, een staat valt niet te maken op een natie die blijft zitten met een overschot in de traditionele productielijn: mijne dames en heren, in ons land is reeds sedert eeuwen sprake van een boterberg, wij willen deze roomboter niet in de canaux laten verdwijnen en Uw canaille wenst wellicht ook boter op zijn brood, wat let U indien U van mijn canard de boter kopen gaat dan zorgen wij wel voor die zo bekende vis.

Clementine heeft een pin voor je gevonden op Pinterest! //with - Pallas Athena - Teiresias - Oidipous

Android-app · iOS-app

Hallo, Clementine Gelateria heeft je een pin gestuurd. Pin bekijken Opmerking van Clementine: dit ziet er heel geavanceerd en goed uitgekiend uit/park aanleg, dat vind ik meer zinvol dan de oost-ukraine uitkammen op werkloze militanten, het kost allebei wel geld maar hier houdt het hele gezin toch meer aan over dunkt ons// wat er in een park gebeuren kan -  aussi/also/auch/ook: see/zie/regardez: project PULCHRI zo'n verhaal kun je vertalen en "anders' vertellen, meer aangepast aan de moderne tijd/ ATHENA FAVOUR: TEIRESIAS LOCALE: Thebes, Boiotia (Southern Greece) Pseudo-Apollodorus, Bibliotheca 3. 6. 7 (trans. Frazer) (Greek mythographer C2nd A.D.) : "Now there was among the Thebans a soothsayer, Teiresias, son of Eueres and a nymph Khariklo . . . and he had lost the sight of his eyes. Different stories are told about his blindness and his power of soothsaying . . . Pherekydes says that he was blinded by Athena; for Khariklo was dear to Athena . . . and [when her son] Teiresias [accidentally] saw the goddess stark naked, she covered his eyes with her hands, and so rendered him sightless. And when Khariklo asked her to restore his sight, she could not do so, but by cleansing his ears she caused him to understand every note of birds; and she gave him a staff of cornel-wood, wherewith he walked like those who see." Piet Mondriaan - compositie met rood (1939) Deze Teiresias werd van verteld dat hij wel eens de gestalte van een vrouw heeft aangenomen en zo 7 jaren lang heeft rondgewandeld, kennelijk kwam daaraan weer een einde...

tante Lily, haar secretaris en het lunchpakket voor in het weekend

  kameraatje Dd

parels boeien mij vanwege de diepte van het juweel, tante Lily evenwel had zg. wilde parels, dat is gebleken andere koek te zijn dan java wafels, of ik het nu goed doe vertelt het verhaal niet dan in de goede afloop die te hopen valt en niets meer dan dat vandaag, wat tante Lily met mij in mijn kroonjaar heeft uitgespookt dat weet ik werkelijk niet heel goed te vertellen dan dat zij uit de Nederduitse Bijbel de zege van Benjamin aan mij gelezen heeft, ik had daar hevige moeite mee en moest mijn lachen bedwingen tot pijn in de kaken toe, immers zo had ik alreeds lang tevoren mogen horen ik had die van Joseph wel verdaan dienen mogen// ons rest nu slechts het verhaal der Targui en de harems van de Sahara, ik geloof dat niemand na mij de verhalen nog heeft mogen horen of lezen, gedurende mijn dienst aan tante Lily, om tien?, heeft tantetje veel papier weggedaan// uiteindelijk zijn aunty Lily en haar secretaris gestrand op het Cimétière des Princesses in de ongetwijfeld boeiende havenstad Algiers, tantetje kreeg namelijk vanwege haar secrétaire een financieel vraagstuk aangereikt, ik beheerde in die jaren 4 verschillende bankvestigingen waaronder de Stadsbank van Amsterdam en de Postbank, als ik het dan moet bekennen, mijn actie te Algiers was bedoeld als een defensieve daad uit eigenbelang bekend ten behoeve van de belangen aangetroffen in de oude stad van het grote Algiers, wij konden het verhaal daartoe goed volgen vanuit de Vondelstraat, en heus, het is dat ik tante Lily zo vreselijk naderhand heb gehaat maar deze plotselinge vertoning van aanhankelijkheid is werkelijk wat ik naar inzicht posthuum aan Lily verplicht ben, ik kreeg ook tekenles op zaterdagmorgen van de kunstenares, en ik kwam ook wel na een uitnodiging zomaar op de thee, "with the dash of  scotch", zij stelde altijd zeer veel prijs op de nieuwtjes van haar kant besproken tijdens de conversatieles, het geluk daarover was geheel aan mijn kant want zelf zei ik in die jaren helemaal geen woord//stichting Lily

fotograaf: roger delporte                 

de strijd tussen Sjiva en Ardjuna is nog niet voorbij! /dutch chey cherokee vraagt respijt/

Henryk Wieniawski (1835-1880)

"Souvenir de Posen" 

opus 3 voor viool en piano

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

wanneer men een ander langdurig heeft gekend en/of in zijn huis onderdak geboden heeft dan ontstaat er ontegenzeggelijk een band, ik weet niet of het een dichterlijke zwakheid is maar ik moet toch zijn naam noemen: Rafal, natuurlijkerwijs raakte ik geheel uit mijn doen bij het vernemen dat ik een vertegenwoordiger van de aartsengel Rafael, de genezer, in mijn huis had opgenomen, plotseling was hij daar in het midden van de donkere nacht en hij is wellicht juist op tijd aan mijn deur gearriveerd//listiger gestalte heb ik nooit gekend, inmiddels is mijn huis zowat geheel leeggestolen en heb ik bijna geen draad meer aan mijn lijf, 8 armani boxershorts o.a. wil je ff, en toch heb ik geen aangifte willen doen, het zou tever gaan in mijn discretie te verklaren waarom ik een degelijke aangifte wel heb proberen te doen maar er nimmer daadwerkelijk toe kwam daar een serieuze zaak van te maken, de politie gaf evenwel een heel bevredigend antwoord op mijn vragen maar een stabiel verhaal van de gebeurtenissen te mijnent is er tot vandaag niet uit gedestilleerd, de mare gaat in daar het Poolse land: "die man heeft ons genezen" en ook in het verre Israel is van het geschieden acte opgenomen, de tijden zijn onzeker en men kan niet weten wat het verloop zal zijn van hetgeen wij uiteindelijk dienen te begrijpen als "ons menselijke antwoord", wel is het zo geschied dat deze Rafal Marek de enige man op aarde is gebleken die mij Clem heeft mogen noemen, niet eerder had een mens mijn naam genoemd, en daarmee was ons verhaal weer voor een tijd wellicht vlotgetrokken//dat ook mijn Panasonic camera mij is onthouden ja dat was een hard gelag, het winstpunt was dat ik opnieuw met eigen ogen onze bloemenwereld zag//ook de hond Binky is in het verloop van het bezoekrecht gebruik door deze bastarde Rasputzski uit ons huis genomen en waarschijnlijk komt het goede dier hier niet meer terug, voor het beessie is het nog het ergste want in de avond van de vorige dag kon ik begrijpen dat hij mij toch wel graag mag en zich afvraagt waar Binky's baassie gebleven is// 

Trees komt op bezoek, die Trees toch!

Dylan brave/castle.com

Sinds Trees er lucht van heeft gekregen dat ik ook kan spreken in het openbaar, afgelopen zondag was ik met de engel Dd de sigaar: ik moest op mijn balkon verschijnen en heb met luide stem geroepen dat er een pand is aangekocht ontworpen door de bekende arcitectoon Peter Post, ja hoe kom je erop zou je zeggen, ik hoop mij daaromtrent nog te verklaren in het kader van deze voorstelling, voreerst werd het mij duidelijk gemaakt dat Trees in haar Mercedes wilde stappen om de wegen te bevliegen in een gehaaste afdaling naar het kleine stukje geestgrond waar ons appartementencomplex op is gebouwd, "ja natuurlijk dit lijkt wel een kasteel", zei den Quichotte, en Sancho nam alvast een goeie shot...

//op Trees'voonemen antwoordde ik snel en luid gesproken in de semi-mobiele hoorn die ik nog net behouden kon in de rechterhand want toen zij belde was ik juist bezig een sigaret te rollen met een vloeitje rizzla-blauw hetgeen mij moeilijker afgaat dan met rizzla-rode vloei, de tabak is uiteraard een kort gesneden Marlborough, kun je zoiets nu wel zeggen in een onschuldig telefonisch onderhoud? - ik antwoordde dus met de vraag of zij wel goed begreep waar zij aan beginnen wilde en ik mee eindigen zou...?

//Trees weet heel goed dat ik een koele minnaar ben zoniet sanguine-glacier, dus vroeg zij verder maar niet door, de hoorn aan haar kant kapte af met een duidelijk voor engel te beluisteren korte klik waarna een smalle toon,

hey meneer Koetsier, ik wil U graag wat vragen....

haal het doek maar op/

't is niet om dat het maar voor even is, U weet wel dat ik ff aanwip, maar eerder dat bij ons de suiker op is en daarom kom ik heden bij jullie op de thee...oh meneer Koetsier, wat heeft U een mooie kopjes voor die thee! Het is toch wel de bekende black tea die U schenkt? Sinds ik ik in de publieke ruimte van het raadhuis ben verschenen zo'n weekie aan 'n stuk en nog aan daagje daarenboven, U weet wel, ambtenaar daar heb ik al ook nooit zo over nagedacht, en toen ik doorkreeg wat die daar aan 't uitspoken zaten toen wou ik al niet meer, het genoegen was natuurlijk wederzijds zoals hier nu bij jullie op de thee verschijn...enfin...sinds die woensdagmiddag in dat mooie Raadhuis, er werd waarachtig al gedacht over een balconscène weet U dat wel, nu ja, sindsdien drink ik alleen nog van die engelse black tea, ja het is eigenlijk meer een breakfast tea die ik thuis drink maar ik zie wel aan de kleur dat U hier echte Lipton's schenken wil, het pakje heeft een groene opdruk en daar herken ik het aan, bij tante Lily was er ook zo'n pakje met een groene opdruk maar ik geloof dat was geen Lipton's black tea, ja ik vind hem nu wel afgekoeld genoeg, neemt U het mij niet kwalijk dat ik zo slurp, de tandarts heeft juist een nieuw gebit erin gehengst en 't moet nog wennen..../

// vertelt U eens, denken de mensen nu nog dat ik een gevaarlijke homosexuelerik ben en dat ik kleine jongens heb betast of is dat verhaal de kop ingedrukt? Het kwam natuurlijk van mevrouw van Scheltema, U weet wel, die van dat café op de Nieuwe Zijds Voorburgwal, ja in mijn jonge jaren ben ik er een keer binnen gegaan, het leek er één groot koperen bruiloft's feest//