- Comedy | Drama
A washed-up actor who once played an iconic superhero must overcome his ego and family trouble as he mounts a Broadway play in a bid to reclaim his past glory.
Director:
Alejandro González Iñárritubron/source: IMDb
* een vrolijke noot bij de treurigheid van een vroeger deurwaardeerexploot |* kabaret op zolder |* op het platteland rijden wij in de bolderkar met daarachter de pieterolieka | Aristide Bugatti is de naam
parels boeien mij vanwege de diepte van het juweel, tante Lily evenwel had zg. wilde parels, dat is gebleken andere koek te zijn dan java wafels, of ik het nu goed doe vertelt het verhaal niet dan in de goede afloop die te hopen valt en niets meer dan dat vandaag, wat tante Lily met mij in mijn kroonjaar heeft uitgespookt dat weet ik werkelijk niet heel goed te vertellen dan dat zij uit de Nederduitse Bijbel de zege van Benjamin aan mij gelezen heeft, ik had daar hevige moeite mee en moest mijn lachen bedwingen tot pijn in de kaken toe, immers zo had ik alreeds lang tevoren mogen horen ik had die van Joseph wel verdaan dienen mogen// ons rest nu slechts het verhaal der Targui en de harems van de Sahara, ik geloof dat niemand na mij de verhalen nog heeft mogen horen of lezen, gedurende mijn dienst aan tante Lily, om tien?, heeft tantetje veel papier weggedaan// uiteindelijk zijn aunty Lily en haar secretaris gestrand op het Cimétière des Princesses in de ongetwijfeld boeiende havenstad Algiers, tantetje kreeg namelijk vanwege haar secrétaire een financieel vraagstuk aangereikt, ik beheerde in die jaren 4 verschillende bankvestigingen waaronder de Stadsbank van Amsterdam en de Postbank, als ik het dan moet bekennen, mijn actie te Algiers was bedoeld als een defensieve daad uit eigenbelang bekend ten behoeve van de belangen aangetroffen in de oude stad van het grote Algiers, wij konden het verhaal daartoe goed volgen vanuit de Vondelstraat, en heus, het is dat ik tante Lily zo vreselijk naderhand heb gehaat maar deze plotselinge vertoning van aanhankelijkheid is werkelijk wat ik naar inzicht posthuum aan Lily verplicht ben, ik kreeg ook tekenles op zaterdagmorgen van de kunstenares, en ik kwam ook wel na een uitnodiging zomaar op de thee, "with the dash of scotch", zij stelde altijd zeer veel prijs op de nieuwtjes van haar kant besproken tijdens de conversatieles, het geluk daarover was geheel aan mijn kant want zelf zei ik in die jaren helemaal geen woord//stichting Lily