tante Lily, haar secretaris en het lunchpakket voor in het weekend

  kameraatje Dd

parels boeien mij vanwege de diepte van het juweel, tante Lily evenwel had zg. wilde parels, dat is gebleken andere koek te zijn dan java wafels, of ik het nu goed doe vertelt het verhaal niet dan in de goede afloop die te hopen valt en niets meer dan dat vandaag, wat tante Lily met mij in mijn kroonjaar heeft uitgespookt dat weet ik werkelijk niet heel goed te vertellen dan dat zij uit de Nederduitse Bijbel de zege van Benjamin aan mij gelezen heeft, ik had daar hevige moeite mee en moest mijn lachen bedwingen tot pijn in de kaken toe, immers zo had ik alreeds lang tevoren mogen horen ik had die van Joseph wel verdaan dienen mogen// ons rest nu slechts het verhaal der Targui en de harems van de Sahara, ik geloof dat niemand na mij de verhalen nog heeft mogen horen of lezen, gedurende mijn dienst aan tante Lily, om tien?, heeft tantetje veel papier weggedaan// uiteindelijk zijn aunty Lily en haar secretaris gestrand op het Cimétière des Princesses in de ongetwijfeld boeiende havenstad Algiers, tantetje kreeg namelijk vanwege haar secrétaire een financieel vraagstuk aangereikt, ik beheerde in die jaren 4 verschillende bankvestigingen waaronder de Stadsbank van Amsterdam en de Postbank, als ik het dan moet bekennen, mijn actie te Algiers was bedoeld als een defensieve daad uit eigenbelang bekend ten behoeve van de belangen aangetroffen in de oude stad van het grote Algiers, wij konden het verhaal daartoe goed volgen vanuit de Vondelstraat, en heus, het is dat ik tante Lily zo vreselijk naderhand heb gehaat maar deze plotselinge vertoning van aanhankelijkheid is werkelijk wat ik naar inzicht posthuum aan Lily verplicht ben, ik kreeg ook tekenles op zaterdagmorgen van de kunstenares, en ik kwam ook wel na een uitnodiging zomaar op de thee, "with the dash of  scotch", zij stelde altijd zeer veel prijs op de nieuwtjes van haar kant besproken tijdens de conversatieles, het geluk daarover was geheel aan mijn kant want zelf zei ik in die jaren helemaal geen woord//stichting Lily

fotograaf: roger delporte                 

hey meneer Koetsier, ik wil U graag wat vragen....

haal het doek maar op/

't is niet om dat het maar voor even is, U weet wel dat ik ff aanwip, maar eerder dat bij ons de suiker op is en daarom kom ik heden bij jullie op de thee...oh meneer Koetsier, wat heeft U een mooie kopjes voor die thee! Het is toch wel de bekende black tea die U schenkt? Sinds ik ik in de publieke ruimte van het raadhuis ben verschenen zo'n weekie aan 'n stuk en nog aan daagje daarenboven, U weet wel, ambtenaar daar heb ik al ook nooit zo over nagedacht, en toen ik doorkreeg wat die daar aan 't uitspoken zaten toen wou ik al niet meer, het genoegen was natuurlijk wederzijds zoals hier nu bij jullie op de thee verschijn...enfin...sinds die woensdagmiddag in dat mooie Raadhuis, er werd waarachtig al gedacht over een balconscène weet U dat wel, nu ja, sindsdien drink ik alleen nog van die engelse black tea, ja het is eigenlijk meer een breakfast tea die ik thuis drink maar ik zie wel aan de kleur dat U hier echte Lipton's schenken wil, het pakje heeft een groene opdruk en daar herken ik het aan, bij tante Lily was er ook zo'n pakje met een groene opdruk maar ik geloof dat was geen Lipton's black tea, ja ik vind hem nu wel afgekoeld genoeg, neemt U het mij niet kwalijk dat ik zo slurp, de tandarts heeft juist een nieuw gebit erin gehengst en 't moet nog wennen..../

// vertelt U eens, denken de mensen nu nog dat ik een gevaarlijke homosexuelerik ben en dat ik kleine jongens heb betast of is dat verhaal de kop ingedrukt? Het kwam natuurlijk van mevrouw van Scheltema, U weet wel, die van dat café op de Nieuwe Zijds Voorburgwal, ja in mijn jonge jaren ben ik er een keer binnen gegaan, het leek er één groot koperen bruiloft's feest//